Lekcje

Gratulacje, ukończyłeś/aś drugi poziom misji! Poznałeś/aś już klasy abstrakcyjne i interfejsy. Dowiedziałeś/aś się, czym jest polimorfizm oraz jak przeciąża się metody. Trzeci poziom będzie kontynuowany w podobnym stylu, abyś jeszcze lepiej zrozumiał/a polimorfizm i interfejsy.

Interfejs jest mechanizmem, który umożliwia danej rzeczy wchodzenie w interakcje z czymś innym. Na przykład, kiedy ktoś mówi do psa: „siad”, to wydaje mu komendę, która stanowi element psiego „interfejsu sterowania głosem”. Jeśli pies wykonuje komendę, to znaczy, że obsługuje on dany interfejs. W programowaniu jest tak samo. Łączymy metody (działania przeprowadzane na obiekcie) i ich dane, aby utworzyć interfejs. Dlaczego? Podczas tej lekcji nauczysz się, jak to się robi.

Tylko dorośli mogą łączyć metody w interfejsy. A zatem, to naprawdę wielki krok! Mamy dla Ciebie aż dziesięć zadań z interfejsami, które rozwieją Twoje wątpliwości i sprawią, że poczujesz się komfortowo, używając tej potężnej broni. Obiecujemy: nie będziesz się nudzić!

Najwyższy czas zagłębić się w klasy abstrakcyjne. „Zwyczajna” klasa stanowi model pewnego bytu. To dość zrozumiałe. Klasa abstrakcyjna zawiera metody, które nie zostały zaimplementowane, ale może zawierać także takie, które zaimplementowane już zostały. Przydałaby się praktyczna analogia! Znajdziesz ją w tej lekcji.

Robot Diego jest kompletnie zakochany we wszystkim, co abstrakcyjne, a zwłaszcza w abstrakcyjnych klasach. Próbuje zarazić Cię ową miłością. Podczas tej lekcji otrzymasz zatem cztery dawki miłości w formie zadań wzmacniających Twoją wiedzę o klasach abstrakcyjnych.

Krążą plotki, że w Javie nie ma czegoś takiego jak dziedziczenie wielokrotne... Niby nie ma, a jednak jest. Z uwagi na pewne problemy wielokrotne dziedziczenie klas nie istnieje (później to wyjaśnimy). Za to wielokrotne dziedziczenie interfejsów jest w Javie jak najbardziej możliwe. Co więcej – to ciekawe i potężne narzędzie pomoże Ci pisać sensowny kod.

W tym zadaniu, przy użyciu wielokrotnego dziedziczenia, odwzorujemy kreskówkę „Tom i Jerry”! Aby to zrobić, tworzymy klasy Dog, Cat i Mouse i implementujemy w nich interfejsy. Kot może się poruszać, jeść i zostać zjedzony. Mysz może się poruszać i zostać zjedzona. Pies może się poruszać i jeść.

Jak klasa abstrakcyjna różni się od interfejsu? Te koncepcje niedługo będą dla Ciebie naturalne i w pełni zrozumiałe, ale jeśli dopiero się uczysz, to nie będzie Ci łatwo je rozdzielić. Na ratunek przybywa Twój nauczyciel Bilaabo ze swoją magiczną tabelą, która zawiera porównania klas abstrakcyjnych i interfejsów.

Dawno, dawno temu były sobie InputStream i OutputStream. Zadeklarowane jako klasy abstrakcyjne. Ale jeśli się im przyjrzeć, to są to całkiem solidne interfejsy. Prawie wszystkie ich metody, poza kilkoma mniej znaczącymi, są abstrakcyjne. Oto moje pytanie: co sprawia, że są one takie wyjątkowe? I dlaczego ktoś zrobił z nich klasy abstrakcyjne?

Nawet przy fascynującym treningu praktycznych umiejętności znajdzie się miejsce na pracę samodzielną. Oczywiście, analizowanie tego samego materiału z różnych stron jest bardzo przydatne. Każdy z nas myśli inaczej, więc prawdopodobnie najlepszym źródłem zdobywania wiedzy teoretycznej będzie dla Ciebie coś innego, niż w przypadku Twojego kolegi. Ta lekcja zawiera link do genialnego artykułu o interfejsach.

Zanim zabierzesz się za te trudniejsze zadania, które znajdują się na końcu poziomu, potrzebujesz trochę sobie odpocząć. Tym razem obejrzymy film o pewnych dzieciakach, które zbudowały w garażu niesamowity komputer. A potem kolejny. Później jeszcze jeden. Mieli na imię Steve i Steve. Jobs i Wozniak.

Dzwoni Kapitan Odlot! Ma dla Ciebie kilka niespodzianek. W zasadzie, nie kilka, i nie są to niespodzianki, ale dziesięć zadań, które mają za zadanie ugruntować Twoją wiedzę o klasach abstrakcyjnych i interfejsach. Co odważniejsi mogą spróbować swoich sił w trzech zadaniach dodatkowych. Aby je rozwiązać, będziesz musiał naprawdę ruszyć głową.