Wrapper tipləri ətraflı

1. Integer Sinfi

Integer həm də ona görə yaxşıdır ki, bu bir sinifdir, yəni, onun sahələri və metodları ola bilər. Və əlbəttə, bunlar var. Hətta çoxdur — bir neçə onlarla. Buna görə də biz onların əsaslarını nəzərdən keçirəcəyik.

Integer sinfinin int tipinin maksimal və minimal dəyərini saxlayan iki sahəsi var:

Integer.MAX_VALUE

Integer.MIN_VALUE

Bəzən dəyişənə int tipinin ən kiçik və ya ən böyük dəyərini təyin etmək istəyirsən. Kodu anlaşılmaz sabitlərlə qarışdırmamaq üçün bunu çox gözəl formada yaza bilərsən:

int min = Integer.MIN_VALUE;

min 0x80000000 olacaq

Həmçinin Integer sinfində bir neçə maraqlı metod var, bunlar:

String Integer.toHexString(int)

String Integer.toBinaryString(int)

String Integer.toOctalString(int)

Integer Integer.valueOf(int i)

Integer Integer.parseInt(String)

Əvvəlcə siz artıq Integer.parseInt() statik metodu ilə tanış idiniz. Gəlin, onun necə işlədiyini xatırlayaq:

int ad = Integer.parseInt(mətin);

Əgər parseInt() metoduna sadəcə ədədlərdən ibarət olan bir sətir keçirsən, bu metod həmin sətri parse edəcək və içindəki ədədi qaytaracaq.

Digər metodlar da faydalıdır. Məsələn, bunlardan bəziləri verilmiş ədədi təsviri ikilik, səkkizlik və ya onaltılıq formada olan sətrə çevirə bilər.

2. Double Sinfi

Double sinfi, əslində, Integer sinfinin analoqudur, yalnız bu sinif int tipi üçün deyil, double tipi üçün wrapper rolunu oynayır. Bu sinfin də maraqlı sahələri və metodları var, bəzi sahələrə nəzər salaq:

Double sinfinin altı maraqlı sahəsi var:

double Double.NEGATIVE_INFINITY

double Double.POSITIVE_INFINITY

int Double.MIN_EXPONENT

int Double.MAX_EXPONENT

double Double.MIN_VALUE

double Double.MAX_VALUE

Sonsuzluq

Əgər siz -1.0 ədədi 0.0 ədədinə bölsəniz, mənfi sonsuzluq əldə edəcəksiniz, əgər 1.0 ədədi 0.0 ədədinə bölsəniz — müsbət sonsuzluq əldə edəcəksiniz. double tipi nəinki sıfıra bölə bilir, həmçinin belə dəyərləri saxlaya bilir.

double ədədinin eksponenti

Eksponentlə də hər şey sadədir. Double ədədin içində manqtisa və eksponent var. Lakin eksponentin dəyəri 10x deyil, 2x olur. Eksponent 1 artırsa, nəticədə alınan ədəd iki dəfə çoxalır.

MIN_EXPONENT == -1024, nəticədə biz 2-1024 alırıq, bu isə təqribən 10-308-ə bərabərdir.

Həmçinin, Double sinfinin maraqlı metodları var:

String Double.toHexString(double)

boolean Double.isInfinite(double)

boolean Double.isNaN(double)

Double Double.valueOf(double)

Double Double.parseDouble(String)

Maraqlı məqam odur ki, isInfinite() metodu mövcuddur və əgər bu metodun argumentinə müsbət və ya mənfi sonsuzluq verilsə, o zaman true qaytarır.

isNaN() metodu da oxşayır — bu metod argument olaraq alınan ədədin NaN (dəqiq olmayan dəyər, Not a Number, Rəqəm deyil) olub olmadığını yoxlayır.

3. Character Sinfi

Character sinfi əsasən müxtəlif kateqoriyalara aidiyyatını yoxlamağa imkan verən bir çox istifadəçi statik metodları ilə maraqlıdır.

Nümunələr

Character.isAlphabetic(int)

Character.isLetter(char)

Character.isDigit(char)

Character.isSpaceChar(char)

Character.isWhitespace(char)

Character.isLowerCase(char)

Character.isUpperCase(char)

Character.toLowerCase(char)

Character.toUpperCase(char)

Bu metodların xüsusiyyəti ondan ibarətdir ki, onlar bütün tanınmış əlifbalarla işləyir: ərəb rəqəmləri də rəqəm kimi müəyyən ediləcək və s.

4. Boolean Classı

Boolean tipi demək olar ki, boolean tipi kimidir. Fərqlər minimaldır.

Aşağıda Boolean class-ının sadələşdirilmiş bir nümunəsini göstərəcəyik:

class Boolean
{
   public static final Boolean TRUE = new Boolean(true);
   public static final Boolean FALSE = new Boolean(false);

   private final boolean value;

   public Boolean(boolean value)
   {
      this.value = value;
   }

   public boolean booleanValue()
   {
      return value;
   }

   public static Boolean valueOf(boolean value)
   {
      return (value ? TRUE : FALSE);
   }
}

Boolean tipində iki konstant (iki sahə) var:

Boolean.TRUE

true

Boolean.FALSE

false

Bunlarla boolean tipi ilə olduğu kimi işləyə bilərsiniz:

if (Boolean.TRUE)
{
}

Boolean a = Boolean.TRUE;
boolean b = Boolean.TRUE;
boolean с = true;

Boolean a = Boolean.TRUE;
Boolean b = Boolean.TRUE;
if (a == b)

Autoboxing burada mükəmməl işləyir, ona görə də bu tipi boolean tipi kimi istifadə edə bilərsiniz: heç bir gizli problem yoxdur.

Boolean a = true;
Boolean b = true;
Boolean c = false;
boolean d = a;

Boolean a = Boolean.valueOf(true);
Boolean b = Boolean.valueOf(true);
Boolean c = Boolean.valueOf(false);
boolean d = a.booleanValue();

Və beləliklə, boolean və Boolean tipləri arasında müqayisələr necə aparılır:

boolean a = true;
Boolean b = true; // Boolean.TRUE bərabər olacaq
Boolean c = true; // Boolean.TRUE bərabər olacaq

a == b; // true (sadə tiplər kimi dəyərlərinə görə müqayisə edilir)
a == c; // true (sadə tiplər kimi dəyərlərinə görə müqayisə edilir)
b == c; // true (istifadə olunan obyektlər eyni olduğu üçün göstəricilər üzrə müqayisə edilir)

Əgər müstəqil bir Boolean obyekt yaratmaq istəyirsinizsə, onu açıq şəkildə yaradın:

boolean a = true;
Boolean b = new Boolean(true); // yeni Boolean obyekti
Boolean c = true; // Boolean.TRUE bərabər olacaq

a == b; // true (sadə tiplər kimi dəyərlərinə görə müqayisə edilir)
a == c; // true (sadə tiplər kimi dəyərlərinə görə müqayisə edilir)
b == c; // false (göstəricilər üzrə müqayisə edilir, fərqli obyektlər göstərilir)

Və daha bir nümunə: Boolean şərt daxilində istifadə:

Boolean less = (2 < 3);
if (less)
{
   ...
}

Kompilyasiya olunacaq, amma işləməyəcək:

Boolean less = null;
if (less)
{
   ...
}

5. Autoboxing zamanı dəyərlərin keşi

Bax, tam ədədi wrapper tiplərində bəzi gözlənilmələr var.

Artıq bildiyiniz kimi, əgər int və Integer-i müqayisə edirsinizsə, Integer int-ə çevrilir:

int a = 5;
Integer b = 5;
if (a == b)
{
   ...
}

int a = 5;
Integer b = Integer.valueOf(5);
if (a == b.intValue())
{
   ...
}

İki Integer obyektinə bir-biri ilə müqayisə etsəniz, onlar int tipə çevrilməyəcək:

Integer a = 500;
Integer b = 500;
int c = 500;

System.out.println(a == b); // referansların müqayisəsi
System.out.println(a == c);
System.out.println(b == c);

false
true
true

Hərçənd a == c və b == c, lakin a != b, çünki a və b müqayisə edilərkən referanslar müqayisə olunur. Bu isə gözləniləndir.

Gözləntidən kənar nəticə

Amma, əgər biz 500-ü 100-lə əvəz etsək, tamam fərqli nəticə alacağıq:

Integer a = 100;
Integer b = 100;
int c = 100;

System.out.println(a == b); // referansların müqayisəsi
System.out.println(a == c);
System.out.println(b == c);

true
true
true

Səbəb ondadır ki, autoboxing zamanı hər zaman həqiqətən yeni Integer obyekti yaradılmır. -128-dən 127-yə qədər olan dəyərlər keş edilir.

Integer sinfində gizli bir massiv var, bu massiv obyektləri saxlayır: Integer(-128), Integer(-127), ... Integer(126), Integer(127)

Əgər siz Integer x = 128 yazsanız, autoboxing yeni obyekt yaradacaq, amma Integer x = 127 yazsanız, autoboxing keşdən (massivdən) hazır obyekt götürəcək.

Əgər Integer obyektinin keşdən götürülməsini istəmirsinizsə, o zaman onu açıq şəkildə yaratmalısınız: Integer x = new Integer(127);

Bu cür keşi bütün wrapper tipləri, məsələn: Integer, Long, Byte, Short, Boolean dəstəkləyir. Boolean tipində onun hər iki dəyəri TRUE və FALSE dəyişməzlərdir: mahiyyətcə də keş edilir.