Konfiguracja środowiska programistycznego

7.1 Pobieranie PyCharm

«Aby pisać programy, trzeba pisać programy». W tym cytacie zdecydowanie jest logika. Ale żeby rozpocząć ten proces, trzeba zainstalować środowisko programistyczne IDE (PyCharm), podłączyć Python SDK i stworzyć pierwszy projekt. Zacznijmy od tego.

Krok 1. Najpierw trzeba pobrać PyCharm. Wpisz w wyszukiwarce Google PyCharm lub po prostu przejdź przez bezpośredni link na stronę producenta.

Krok 2. Śmiało kliknij przycisk Download. Wcześniej użytkownicy musieli wybierać między wersją płatną a darmową, ale teraz PyCharm stał się jednolitym programem.

Krok 3. Strona sama wykryje twój system operacyjny. Jeśli to się nie stało, wybierz go ręcznie w górnej części strony.

Cechy wersji PyCharm 2025.3

Od 2025 roku PyCharm stał się jednolitym produktem, więc nie musisz już męczyć się z wyborem wersji przy pobieraniu. Główna wiadomość — obsługa Jupyter Notebook, baz danych i języka SQL stała się teraz darmowa. Możesz łączyć się z bazami i pisać zapytania bezpośrednio w podstawowej wersji programu bez kupowania subskrypcji.

7.2 Instalacja PyCharm

Po pobraniu uruchom plik instalacyjny. Instalacja przebiega szybko:

Instalacja na macOS

Na macOS proces jest maksymalnie prosty. Otwórz pobrany plik i przeciągnij ikonę PyCharm do folderu Applications. Wszystko gotowe. Teraz uruchom program przez Launchpad lub wyszukiwarkę Spotlight, jak każdą inną aplikację.

Po instalacji PyCharm może zaproponować przeniesienie ustawień ze starych wersji. Jeśli instalujesz środowisko programistyczne po raz pierwszy, nie masz czego przenosić. Śmiało wybierz Skip Import. Gwarantuje to czysty start bez zbędnych problemów.

7.3 Tworzenie pierwszego projektu

Pozostało tylko uruchomić PyCharm i przygotować przestrzeń roboczą.

Przy pierwszym uruchomieniu można aktywować próbny miesiąc trybu Pro. Kiedy okres próbny się skończy, PyCharm zaproponuje zakup subskrypcji lub pozostanie przy darmowej wersji. Do naszego kursu nie musisz nic kupować — podstawowe narzędzia wystarczą w zupełności.

Krok 1. Otworzy się przed tobą okno startowe.

Interfejs podzielony jest na trzy logiczne strefy, z których każda odpowiada za swoje zadania.

Lewy panel: zarządzanie projektami

Tutaj znajduje się twoja lista ostatnich prac. Jeśli otwierasz PyCharm po raz pierwszy, ta lista będzie pusta. Na górze znajdują się trzy główne przyciski:

• Open pozwala otworzyć już istniejący folder z kodem na twoim komputerze.
• New uruchamia kreatora tworzenia nowego projektu od zera.
• Clone Repository przyda się do pobierania kodu ze zdalnych źródeł, takich jak GitHub.

Obszar centralny:

Ta strefa została stworzona do natychmiastowego rozpoczęcia pracy bez długich konfiguracji. Tutaj znajdują się przyciski dla najczęstszych działań:

• New Script tworzy plik tymczasowy do pisania kodu. To wygodne, jeśli trzeba szybko sprawdzić jakiś pomysł i nie chce się tworzyć całego projektu.
• New Notebook otwiera interaktywne notatniki Jupyter. Wcześniej ta funkcja była płatna, ale teraz jest dostępna dla każdego do pracy z danymi i wykresami.
• Import File pozwala załadować jeden konkretny plik do edytora.
• Learn uruchamia wbudowany interaktywny kurs, który nauczy cię korzystać ze skrótów klawiszowych i technik refaktoryzacji.
• Plugins otwiera sklep z dodatkami, gdzie można znaleźć nowe motywy graficzne lub narzędzia do obsługi innych języków.

3. Dolny panel

Na samym dole ekranu możesz od razu dostosować PyCharm do siebie. Menu Theme pozwala przełączyć schemat kolorów, jeśli standardowy ciemny motyw ci nie odpowiada. Obok znajduje się ustawienie Keymap, gdzie można wybrać znany układ klawiatury.

Znajduje się tam również przełącznik Enable non-modal Welcome screen. Domyślnie okno startowe działa jak menu główne i nie daje dostępu do górnych paneli programu, dopóki nie otworzysz projektu. Jeśli aktywujesz to ustawienie, okno powitalne będzie zachowywać się jak zwykła karta. Pozwoli ci to swobodnie korzystać z menu głównego na górze i zmieniać ustawienia środowiska jeszcze zanim zaczniesz pisać kod.

Krok 2. Aby utworzyć projekt, kliknij przycisk + New... - New Project... (lewy panel). W menu ustaw parametry:

Ustawienia powinny wyglądać mniej więcej tak:

• Pure Python — w lewym menu musi być wybrana właśnie ta pozycja. To standardowy tryb do tworzenia klasycznych aplikacji bez zbędnych dodatków.
• Location — tutaj wskazujesz ścieżkę, gdzie będzie leżał twój projekt. Zwróć uwagę, że nie ma tutaj oddzielnego pola na nazwę. Nazwą twojego projektu stanie się ostatnie słowo w tym wierszu pythonProject.
• Create a welcome script — jeśli ją włączysz, PyCharm automatycznie utworzy plik main.py z najprostszym kodem. Pozwoli ci to od razu uruchomić program i sprawdzić, czy wszystko działa.
• Interpreter type — tutaj domyślnie jest ustawione Project venv. Pozostaw to ustawienie bez zmian. Tworzy ono izolowane środowisko wirtualne dla twojego projektu. Oznacza to, że biblioteki, które tutaj zainstalujesz, nie będą kolidować z innymi twoimi projektami.
• Python version — upewnij się, że jest tutaj wybrana wersja 3.12 lub 3.13. Jeśli nie jest wybrana, otwórz listę rozwijaną. PyCharm potrafi sam pobrać i zainstalować potrzebną wersję Python, jeśli nie ma jej na komputerze.

Po sprawdzeniu wszystkich punktów śmiało naciśnij niebieski przycisk Create

Możesz również zauważyć inne opcje konfiguracji środowiska:

• uv — to nowoczesny i bardzo szybki menedżer pakietów. Działa błyskawicznie, ale na start jego możliwości mogą wydawać się nadmiarowe.
• Base conda przyda się tym, którzy zajmują się data science i już zainstalowali dystrybucję Anaconda. To standardowy wybór dla analityków i inżynierów Data Science.
• Custom environment jest potrzebny do w pełni ręcznej konfiguracji. Tę pozycję wybierają doświadczeni programiści, którzy chcą podłączyć konkretny istniejący interpreter lub użyć specyficznych narzędzi zarządzania zależnościami.

Ale pamiętaj, że dla naszej nauki idealnym i najbardziej niezawodnym wyborem pozostaje standardowe Project venv.

Krok 3. Rozpocznie się automatyczne pobieranie Python. Zajmie to kilka minut.

Krok 4. Jeśli wszystko zostało zrobione poprawnie, otworzy się edytor kodu z twoim pierwszym plikiem. Gratulacje!

1. Indeksowanie projektu

Na środku dolnego panelu zobaczysz wskaźnik ładowania. W tym momencie PyCharm skanuje wszystkie pliki twojego projektu i biblioteki Python. Program buduje mapę twojego kodu, aby natychmiast znajdować potrzebne klasy i dawać inteligentne podpowiedzi. Dopóki ten pasek nie zniknie, środowisko programistyczne może działać nieco wolniej niż zwykle. Po prostu daj mu kilka minut na zakończenie tego procesu.

2. Sprawdzanie interpretera

W prawym dolnym rogu wyświetlany jest status połączenia języka Python. Jeśli widzisz tam napis w stylu Python 3.XX, oznacza to, że instalacja przebiegła pomyślnie. Środowisko programistyczne widzi interpreter i jest gotowe do wykonywania twoich poleceń.

Jeśli jednak jest tam napisane No interpreter, w następnym wykładzie omówimy, jak to naprawić.

Dla użytkowników Windows

Po prawej na dole może pojawić się wyskakujące okno z ostrzeżeniem o Microsoft Defender. Rzecz w tym, że wbudowany antywirus Windows sprawdza każdy plik projektu w czasie rzeczywistym, co mocno spowalnia działanie PyCharm. Śmiało kliknij przycisk Automatically lub Exclude folders w tym powiadomieniu. Doda to folder projektu do wyjątków antywirusa i znacznie przyspieszy uruchamianie programów.

7.4 Przywracanie ustawień fabrycznych

Jeśli przypadkowo naklikałeś za dużo, interfejs stał się dziwny lub program zachowuje się nietypowo, nie trzeba go reinstalować. Można po prostu przywrócić wszystko do stanu początkowego.

Przejdź do menu File, wybierz Manage IDE Settings i kliknij Restore Default Settings. Program zrestartuje się i stanie się absolutnie czysty, jak pierwszego dnia. To najszybszy sposób na naprawienie wszelkich błędów w konfiguracji.