Lekcje

Obiekt to zmienna, której typem jest klasa. Bądź instancja klasy, jeśli wolisz. To oznacza, że obiekt jest tworzony tak, jak każda nowa zmienna, a dokładniej, jak każda zmienna referencyjna. Ta lekcja nauczy Cię składni tworzenia obiektów i pokaże podstawy bardzo przydatnych metod, znanych jako gettery i settery (ang. getters i setters).

W tajnym centrum CodeGym nieustannie będziesz ćwiczył na psach i kotach. Ale obrońcy praw zwierząt mogą spać spokojnie: żadne zwierzę, użyte jako obiekt, nie zostało skrzywdzone podczas tych praktyk. Zajmowaliśmy się ostatnio teorią tworzenia klas i obiektów. Najwyższy czas zrobić trochę zadań, przyzwyczaić się do składni i upewnić się, że jest ona prawidłowa.

Inicjalizacja jest w zasadzie wstąpieniem do świata obiektów! Pewnego dnia (dość szybko, jeśli wytrwasz) dowiesz się, czym jest hermetyzacja i dlaczego jest ona potrzebna. Tymczasem zaczniemy ten temat od przyjrzenia się temu, co znaczy inicjalizować obiekty i dlaczego powinniśmy to robić.

Kiedy tworzysz obiekt, musisz przypisać do jego zmiennych początkowe dane. Pozwoli to uniknąć tego, że udostępnisz obiekt, któremu brakuje informacji potrzebnych do prawidłowego działania. Wykonajmy kilka zadań z inicjalizacją: zaczniemy od tworzenia prawidłowych kotów, psów i innych obiektów.

Niektórym wydaje się, że programista jest jak konstruktor stawiający budynki. Coś w tym jest. Dzisiaj porozmawiamy o trochę innych konstruktorach. Ponieważ wszystkie obiekty muszą w jakiś sposób być inicjalizowane, do przeprowadzenia tego procesu wynaleziono specjalne skrócone inicjalizatory. Noszą one nazwę konstruktorów.

Nie, nie musisz szukać tych konstruktorów na placu budowy. Konstruktor to specjalna metoda do inicjalizowania obiektów. To tam piszesz wartości początkowe dla pól obiektu (choć niekoniecznie wszystkich). Konstruktor ma taką samą nazwę, jak klasa. Jedna klasa może mieć wiele konstruktorów. Albo tylko jeden... nazywany domyślnym konstruktorem. Spokojnie, przyswoisz to wszystko dzięki zadaniom.

Czcigodny Profesor Zawiłło znowu grasował w archiwach! Dokopał się do różnych przydatnych materiałów, które pomogą studentom i studentkom CodeGym spojrzeć na temat z innej strony oraz pogłębić i poszerzyć swą wiedzę. Będziemy się uczyć o wyrażeniach warunkowych, getterach i setterach, konstruktorach i błędach nowicjuszy. Same przydatne rzeczy!

Jesteśmy już prawie na końcu piątego poziomu. Niedługo wrócimy do robienia zadań (również tych trudnych!). A teraz czas się trochę odprężyć! Na pewno słyszałeś/aś o naszej wielkiej gwieździe LadyJavie? Nie?! Musisz poznać jej megahit, który ogrzewa nawet najzimniejsze serca programistów Javy, niezależnie od ich poziomu.

Podczas nauki programowania nie ma czegoś takiego jak ekstra zadania! Profesor tajnego centrum CodeGym jest o tym przekonany na 1000%. Dlatego zadania są po prostu częścią każdego poziomu. Niektóre z nich są bardziej zaawansowane i wymagają od studenta umiejętności korzystania z wyszukiwarki Google. Lub myślenia. Lub myślenia i korzystania z Google.

„Ścieżka programisty” brzmi prawie jak „droga samuraja”. Zarówno programista, jak i samuraj, nie powinni zawracać z raz obranej drogi. Właściwie prawda jest trochę inna: oni po prostu nie chcą zawracać. Ta lekcja jest o tym, co musisz zrobić, aby maksymalnie wykorzystać życie jako programista.

Jeśli obiekt istnieje, to znaczy, że jest komuś potrzebny... Obiekt utworzony w Javie istnieje (żyje), dopóki przynajmniej jedna zmienna przechowuje jego adres (odnosi się do niego). Jeśli nie istnieją już żadne referencje do niego, obiekt umiera. Przychodzi po niego śmieciarz i... Dobra, w rzeczywistości nie wygląda to tak tragicznie. Wręcz przeciwnie!

Jeśli nie zapisujesz referencji do obiektów, przyjdzie w nocy po nie odśmiecacz i sprzątnie je wszystkie. Brzmi to na tyle strasznie, że programiści są gotowi modlić się do wielkiego odśmiecacza Javy. Zwłaszcza ci, którzy zaczynali swoją karierę, używając innych języków, takich jak C++.