Lekcje

W tajnym centrum szkoleniowym CodeGym nawet przerwy są jakimiś lekcjami. Zobacz, jak bardzo zaawansowany jest nasz trening! Ponadczasowa harmonia i naprzemienne okresy relaksu i koncentracji – dokładnie tak, jak radzą najlepsi praktycy! Podczas pięciominutowej przerwy opowiadamy dowcipy (tematyczne) lub ciekawe historie z życia.

Na końcu poziomu można się zrelaksować, obejrzeć ciekawy film i pomarzyć o swej przyszłości. Polecamy zastąpić oglądanie programów telewizyjnych filmami o technologii i znanych nerdach. Podczas tej przerwy obejrzysz słynne przemówienie Steve'a Jobsa do absolwentów Uniwersytetu Stanforda. Być może dzięki niemu zaczniesz pracować jeszcze intensywniej!

Druga lekcja motywacyjna tajnego centrum CodeGym poświęcona jest... CodeGym. Pierwsze poziomy przechodzi się dość szybko i czasami początkujący studenci nie wychwytują pewnych niuansów. Podczas tej lekcji porozmawiamy o tym, jak niesamowite jest nasze centrum szkoleniowe dla programistów. Zmotywuje Cię to do bardziej świadomego zdobywania wiedzy.

Podczas tej lekcji skupimy się na obiektach. To właśnie interakcja między obiektami daje programowi życie i wprawia go w ruch. Klasa jest tylko projektem obiektu. Lub, jeśli wolisz, szkicem. Programista może tworzyć własne klasy lub wykorzystywać klasy innych, tworząc obiekty lub wywołując metody już istniejących klas.

Czas porozmawiać o wewnętrznej budowie zmiennych. Jeżeli usłyszysz coś o „prymitywnych” typach danych, nie oznacza to, że są one gorsze od innych. Opis ten wskazuje tylko, że nie są to typy złożone. Typy proste (prymitywy) nie są zbudowane z innych typów. Typy proste i złożone są przechowywane w pamięci na różne sposoby.

Jak ci się podoba ta linia? Kot kot = new Kot(); Na początku to nieco dezorientujące: dlaczego koty są po obu stronach i dlaczego to takie skomplikowane? W rzeczywistości jest to standardowy sposób tworzenia instancji (obiektu) klasy Kot, o nazwie kot. Słowo kluczowe new sygnalizuje, że tworzymy nowego „kota”. Ta lekcja zawiera szczegółowe informacje na temat tworzenia kotów i innych obiektów.

Programy są podzielone na bloki. Blokiem może być klasa, metoda lub operator. Zmienne Java mogą być widoczne z jednego bloku, ale już nie z innego. Początkującym programistom może to wydawać się niepotrzebne, ale w rzeczywistości jest bardzo wygodne (i bardzo ważne!). Podczas tej lekcji zapoznasz się z zasięgiem zmiennych (scope) i modyfikatorami dostępu.

Istnieją różne rodzaje zmiennych i można tworzyć je na różne sposoby. Możesz, na przykład, utworzyć zmienną, a następnie (kiedyś!) umieścić w niej wartość. Wszystko to możesz zrobić w jednej linii. Poznasz także różnicę pomiędzy tworzeniem zmiennych prostych a tworzeniem obiektów (tj. zmiennych złożonych).

Ta lekcja wyjaśnia różnicę pomiędzy zmiennymi prostymi i złożonymi. Na przykład zmienne proste zawierają rzeczywistą wartość, a wszystkie inne zmienne zawierają adres obiektu. Obiekt i referencja do niego są powiązane mniej więcej tak, jak osoba i jej adres zamieszkania. Dlatego obiekty oddziałują na siebie za pomocą referencji, a nie bezpośrednio.

Program bez metody jest jak planeta bez mieszkańców. Może istnieć, ale nikt nigdy się o nim nie dowie. Metoda to seria akcji (lub komend) połączonych pod jedną nazwą. W rzeczywistości sama metoda staje się komendą – złożoną i bardzo szczegółową. Nauczymy się pisać metody i wywoływać je w innych metodach.

Metody, czyli (jak się je również nazywa) funkcje działają następująco: pobierają wartość (lub kilka wartości), przekształcają je i zwracają wynik... Lub nie zwracają wyniku — takie metody również istnieją. Tak ja w życiu: każde działanie może być reprezentowane jako funkcja. Czas wykonać kilka zadań z metodami, które zwracają wartości.

Pełna nazwa robota składa się z nazwy producenta, modelu i osobistego identyfikatora. A co z pełną nazwą klasy? Dowiesz się, jak poprawnie nazywać klasy, aby uzyskać do nich dostęp z dowolnego miejsca. Po tej lekcji nazwa java.io.FileInputStream fileInputStream będzie tak samo jasna i prosta jak „Albert Einstein”.